Ik zoek de mail van de levering bevestiging van onze wijn kistjes. Trouvé! de levering is voorzien half mei. Het is alleen al half juni.
Elk jaar bestellen we houten kistjes voor onze wijn. Ze zijn wat duurder dan kartonnen verpakking maar onder het mom mooie producten verdienen een mooie verpakking bestellen we die ieder jaar. Dat doen we bij een bedrijf in Bergerac waar medewerkers met een afstand tot de arbeidsmarkt de kistjes in elkaar zetten en bedrukken met ons Les Frères H logo in BIC pen blauw.
Ik bel met le commercial en informeer wanneer onze kistjes geleverd worden. We zijn immers al een maand verder dan de beloofde lever datum. Le commercial zoekt in zijn computer de order maar kan die niet vinden. Ik stuur wel even de bevestiging antwoord ik. Ik hoor de
ping van het binnenkomende mailtje door de telefoon en le commercial puft en steunt en biedt zijn excuses aan. Volgende maand kunnen we leveren belooft hij. Nu is het zo in Frankrijk dat eind juli iedereen met congé gaat tot begin september en wij de kistjes hard nodig hebben om de cuves vrij te maken voor de nieuwe oogst die er eind september aan komt. Na nog wat telefonisch aandringen van mijn kant wordt de levering vastgesteld op maandag 25 juli. Om 17:00 in de middag ontvang ik een sms’je dat de levering morgen wordt. En zowaar dinsdag vlak na de lunch loopt er een man het terrein op en zegt dat hij beneden aan de heuvel staat met de pallets met kistjes. Hij checkt de doorgang en schat in dat de vrachtwagen er wel doorheen kan. Nu komen er regelmatig busjes en kleine vrachtwagens naar boven rijden en de inschatting van de chauffeurs is altijd goed. Maar deze keer komt er een gigantische vrachtwagen van meer dan 10 meter naar boven rijden. We prijzen de chauffeur voor zijn stuurmanskunst en hij zegt dat er aan beide kanten van de bomen maar 5 cm ruimte was. Nou chapeau roepen we. Maar achteruit rijdend gaat dat niet voegt hij er aan toe. Hij moet eerst keren. Dat gaat nooit. Hij belt met zijn baas dat hij vast zit en inspecteert de mogelijkheden. Een boom van 15 meter omzagen stelt hij voor. Ja bon idee maar niet heus. Hij heeft de tijd roept ie en gaat demonstratief in zijn oranje hesje zitten. Dat kunnen wij ook en nemen een biertje in de loggia. Deze koude oorlogsvoering duurt een half uur. De enige mogelijkheid is 50 meter achteruit rijden en dan keren bij de buren. Zo geschiedt en zien we dat achteruitrijden niet zijn sterkste kant is. Na tientallen keren steken is de vrachtwagen na een half uur 50 meter achteruit gereden. Hij keert en wil vertrekken. Alleen staan onze pallets nog in de vrachtwagen. Weer 50 meter achteruit terug en de pallets lossen. We wensen elkaar nog een mooie dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten